කණ්හ ජාතකය

කණ්හ ජාතකය

පුරාණ රජදහනක් වූ ඉසිපතනයේ, ධර්මිෂ්ඨ රජෙකුගේ රාජ්‍ය කාලයෙහි, එක්තරා පණ්ඩිත බ්‍රාහ්මණයෙකු වෙසෙන්නට විය. ඔහුට නේරංජනා නමැති බිරිඳක් වූ අතර, ඔවුනට පුත්‍රයෙකුද දාවි. මේ පුත්‍රයා උපන් කල, ඔහුගේ ශරීරයෙහි පැහැය අතිශය කලු වූයේය. එම නිසා දෙමවුපියෝ ඔහුට 'කණ්හ' යන නාමය තැබූහ. කණ්හ ළමා වියේ පටන්ම අතිශයින් ඥානවන්ත විය. ඔහු බුද්ධිමත්, තියුණු මතකය ඇති, උගත් ළමයෙකු ලෙස හැදී වැඩුණේය. ඔහුගේ දෙමවුපියෝ ඔහුට හොඳ අධ්‍යාපනයක් ලබා දුන් අතර, ඔහු සියල්ලෝම ගෞරව කරන තරුණයෙකු බවට පත් විය.

කල්යත්ම, කණ්හ තරුණ වියට එළඹුණු විට, ඔහුගේ පියා ඔහුට මෙසේ කීවේය. "පුත, ඔබ දැන් විවාහ විය යුතු කාලයයි. මේ රජදහනේ ඉතාමත් රූමත්, ගුණවත් යුවතියක් සිටින්නී ය. ඇයගේ නම 'සූදස්සනා' ය. ඇයගේ දෙමවුපියෝ අතිශයින් ධනවත් වූහ. ඇය විවාහ කරගැනීමට සුදුසුම තැනැත්තිය වන්නේ ඔබයි."

කණ්හ, පියාගේ කැමැත්තට එකඟ වී, සූදස්සනාගේ දෙමවුපියන් වෙත සිය විවාහ යෝජනාව ඉදිරිපත් කළේය. සූදස්සනාගේ දෙමවුපියෝ කණ්හගේ ගුණ, ඥානය, හා හැදියාව ගැන දැන සිටි නිසා, ඔවුන්ද මෙම විවාහයට කැමැත්ත පළ කළහ. අනතුරුව, මහත් අසංඛ්‍ය settimana ්වරුන්ගේ හා ඥාතීන්ගේ සාක්ෂ්‍යය ඉදිරියේ, කණ්හ හා සූදස්සනාගේ විවාහය ඉතාමත් උත්කර්ෂවත් ලෙස සිදුවිය.

විවාහයෙන් පසු, කණ්හ හා සූදස්සනා සතුටින් ජීවත් වූහ. කණ්හ සිය බිරිඳට අතිශයින් ආදරය කළේය. ඇයද ඔහුට පණ මෙන් සැලකුවාය. ඔවුන්ගේ නිවස සතුටින් හා සමගියෙන් පිරී තිබුණි. නමුත්, කල්යත්ම, සූදස්සනාගේ සිත් තුළ එක්තරා දුකක් පහළ විය. ඇය කණ්හට මෙසේ කීවාය.

"ස්වාමීනි, ඔබ මා කෙරෙහි අතිශයින් කරුණාවන්ත ය. ඔබ මාගේ සියලු අවශ්‍යතා සපුරාලන්නෙහිය. නමුත්, මාගේ හදවතෙහි එක්තරා හිස් බවක් දැනේ. මාගේ උපතෙහි කිසිදු භේදයක් නොමැතිව, මා අතිශයින් සතුටු වන පරිදි, මට නෑකම් කියන, මාගේ ඥාතීන් හා මාගේ ස්වාමී පුරුෂයා අතර සමගියක් ඇති කර ගත නොහැකි වීම මාගේ හදවතෙහි වේදනාවක් බවට පත්ව ඇත."

කණ්හ, බිරිඳගේ දුක තේරුම් ගෙන, ඇයගේ හදවත සනසාලීමට අධිෂ්ඨාන කළේය. ඔහු තීරණය කළේ, තමන්ගේ ඥාතීන් හා බිරිඳගේ ඥාතීන් අතර පවතින භේදය දුරැලීම සඳහා යමක් කළ යුතු බවයි. ඔහු සූදස්සනාට මෙසේ කීවේය.

"සූදස්සනා, ඔබගේ දුක මා තේරුම් ගත්තෙමි. මාගේ ඥාතීන්ද, ඔබගේ ඥාතීන්ද අතර පවතින මෙම භේදය මාගේ හදවතටද වේදනාවක්. මා ඔබගේ හදවත සතුටු කිරීමට, හා මෙම භේදය දුරැලීමට ඕනෑම දෙයක් කිරීමට සූදානම්. එහෙත්, මේ සඳහා මට මඳක් කල් ලබා දෙන්න. මා මේ පිළිබඳව යහපත් විසඳුමක් සොයා ගන්නෙමි."

කණ්හ, සිය බිරිඳට පොරොන්දු වූ පරිදි, මේ පිළිබඳව ගැඹුරින් සිතන්නට විය. ඔහු දුටුවේ, ඔහුගේ ඥාතීන් හා සූදස්සනාගේ ඥාතීන් අතර පැවති භේදය, අතීතයේ සිදුවූ කුඩා ආරවුලකින් ආරම්භ වූ බවයි. එම ආරවුල, කාලයත් සමඟ වර්ධනය වී, විශාල භේදයක් බවට පත්ව තිබුණි. කණ්හ තීරණය කළේ, සාමකාමී විසඳුමක් සොයා ගත යුතු බවයි.

අනතුරුව, කණ්හ, තම ඥාතීන් හා සූදස්සනාගේ ඥාතීන් යන දෙපක්ෂයම කැඳවා, එකම වේලාවක, එකම ස්ථානයක දී සාකච්ඡාවක් පැවැත්වීමට කටයුතු යොදන ලදී. ඔහු ඉතාමත් සුන්දර, සුව පහසු, හා සියලු දෙනාටම පිළිගත හැකි ස්ථානයක් තෝරා ගත්තේය. සියලු දෙනා පැමිණි පසු, කණ්හ, සභාව අමතමින් මෙසේ කීවේය.

"ගෞරවනීය මහා සභාව, අද අප මෙහි රැස්ව සිටින්නේ, අප අතර පවතින පැරණි භේදය නිරාකරණය කර ගැනීමේ අරමුණෙනි. මාගේ ඥාතීන් හා ඔබගේ ඥාතීන් අතර පවතින මෙම ආරවුල, අතීතයේ ආරම්භ වූ එකක් බව මම දනිමි. එය බොහෝ කලකට පෙර සිදුවූ දෙයක්. අපි අද, ඒ අතීතය අමතක කර, ඉදිරියට යන ගමනෙහි, සමගියෙන්, සතුටින්, හා මිත්‍රශීලීව කටයුතු කරමු. අපගේ දරුවන්ට, හා අපගේ අනාගත පරම්පරාවට, සාමකාමී හා සමගි සම්පන්න ලෝකයක් උරුම කර දීම අපගේ පරම යුතුකමයි."

කණ්හගේ කතාව, සියලු දෙනාගේ හදවතට ළං විය. ඔහුගේ ඥානය, ඔහුගේ ඉවසීම, හා ඔහුගේ කරුණාව, සියලු දෙනාගේ සිත් තුළ ගෞරවයක් ඇති කළේය. විශේෂයෙන්ම, ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද සාමකාමී හා අනාගතය දෙස බලන ස්ථාවරය, සියලු දෙනාගේම සිත් සැනසීය.

සභාවේ සිටි වැඩිහිටියෝ, කණ්හගේ වචන වල සත්‍යය හා වැදගත්කම වටහා ගත්හ. ඔවුන් අතීතයේ සිදුවූ දෑ අමතක කර, නව ආරම්භයක් සඳහා එකඟ වූහ. එතැන් පටන්, කණ්හගේ ඥාතීන්ද, සූදස්සනාගේ ඥාතීන්ද, මිතුරන් බවට පත් වූහ. ඔවුන් අතර පැවති භේදය සම්පූර්ණයෙන්ම දුරුව ගියේය.

සූදස්සනා, සිය ස්වාමියාගේ මෙම කටයුත්ත ගැන අතිශයින් සතුටු වූවාය. ඇයගේ සිත් තුළ පැවති වේදනාව පහව ගොස්, සතුට හා සැනසීම ඇති විය. ඇය කණ්හට මෙසේ කීවාය.

"ස්වාමීනි, ඔබ මාගේ හදවතෙහි සතුට නැවත ගෙන ආවේය. ඔබගේ ඥානය, ඔබගේ ඉවසීම, හා ඔබගේ කරුණාව, මාගේ ජීවිතය සැනසීය. මාගේ ඥාතීන් හා ඔබගේ ඥාතීන් අතර සමගිය ඇති කිරීමට ඔබ කළ මෙම සේවය, මා කෘතඥතාවයෙන් සිහිපත් කරන්නෙමි."

කණ්හ, බිරිඳගේ සතුට දැක, තමන්ගේ මෙහෙවර ඉටු වූ බව දැන සතුටු විය. ඔහු තවදුරටත්, සිය ධනය, ඥානය, හා බලය, අසරණයන්ට උපකාර කිරීමට, හා සමාජයෙහි සාමය හා සමගිය ඇති කිරීමට යොදා ගත්තේය. ඔහු නේරංජනා ගඟේ දිය නෑමට යන සෑම විටම, තමන්ගේ ඥාතීන් හා සූදස්සනාගේ ඥාතීන් යන දෙපක්ෂයම එකට කැඳවා, ඔවුන් අතර මිත්‍රශීලීව කටයුතු කිරීමට දිරිමත් කළේය.

මේ ආකාරයෙන්, කණ්හ, සිය ඥානය හා කරුණාවෙන්, සමාජයෙහි සාමය හා සමගිය ඇති කළේය. ඔහුගේ කීර්තිය, ඉසිපතන පුරාම පැතිර ගියේය. ඔහු 'කණ්හ' ලෙස හැඳින්වුවද, ඔහුගේ හදවතේ තිබූ කරුණාව හා ධර්මය, ඔහු හැඳින්වූයේ 'කරුණාවේ කණ්හ' ලෙසය.

කල්යත්ම, කණ්හ හා සූදස්සනා, සුවපත්, සතුටින්, හා ධර්මිෂ්ඨ ලෙස ජීවත් වූහ. ඔවුන්ගේ දරුවන්ද, ඥානය හා ගුණයෙන් යුතු අය ලෙස හැදී වැඩුණහ. මේ ජාතකය, බෝසතාණන් වහන්සේ, අතීත භවයක, ඥානය, කරුණාව, හා ඉවසීමෙන්, සමාජයෙහි භේද දුරලමින්, සාමය හා සමගිය ඇති කළ ආකාරය විදහා දක්වයි.

කණ්හ ජාතකයෙහි කතන්දරය

බෝසතාණන් වහන්සේ, අතීත භවයක, කණ්හ නම් බ්‍රාහ්මණයෙකු ලෙස ඉපිද, සිය ඥානය හා කරුණාවෙන්, සමාජයෙහි පැවති භේද දුරලමින්, සාමය හා සමගිය ඇති කළ සේක.

ධර්මය

අතීත භේද අමතක කර, අනාගතයෙහි සාමයෙන් හා සමගියෙන් ජීවත් වීම, හා ඥානය, කරුණාව, හා ඉවසීමෙන් සමාජයෙහි භේද දුරලීම.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ බාරමය

මෙම ජාතකයෙහි, බෝසතාණන් වහන්සේ, ඥාන බාරමය, කරුණා බාරමය, හා ඉවසීම් බාරමය යන බාරමයෝ පස්සය.